Vanessa Paradis-Joe Le Taxi (1987) / Sunday Mondays (1993)

Vanessa Paradis-Joe le taxi (hoes)

Ce n’était pas l’été 1969. Non! C’était l’été 1987. De zomer van 1987. Julien Clerc scoort voor het eerst in 11 jaar weer een Top 10 hit in Nederland. Daarnaast is er succes voor eendagsvlieg Desireless. Chansons magnifiques. Er is echter een ander Frans plaatje dat meer tot de verbeelding spreekt. Letterlijk en figuurlijk een plaatje. Verkoelend als een fijn zomers briesje op een zwoele zomeravond. Gezongen door een jonge Franse zangeres: Vanessa Paradis. Slechts 1,5 maand ouder dan deze destijds 14 jarige puber. Dat spreekt tot de verbeelding. Het is het officiële debuut van de Française. Er gaan meer dan 3 miljoen exemplaren over de toonbank. Dat is trouwens niet te danken aan muziekminnend Nederland. Wekenlang op 1 in Frankrijk en o.a. Top 3 in Engeland. Ons land loopt met een 23ste plaats in de Top 40 wat achter. Joe Le Taxi is terug te vinden op het debuutalbum M & J.

In de tussentijd richt Paradis haar pijlen niet alleen op een muzikale carrière. In 1989 maakt ze haar debuut op het witte doek. Dat levert de kersverse actrice een Cesar op. De Franse variant van de Oscars. Begin jaren 90 is er wederom muzikaal succes. Met dank aan de legendarische, en niet geheel onomstreden, Serge Gainsbourg. De combi Gainsbourg en vrouwen bezorgt de Franse excentriekeling een dubieuze reputatie. De samenwerking resulteert in het album Variations Sur Le Même T’Aime op. Single Tandem wordt door Veronica uitgeroepen tot Alarmschijf maar dat is geen garantie voor een grote hit.

Daar komt een jaar later verandering in. Met dank aan Lenny Kravitz. De retrorocker produceert haar eerste Engelstalige album: Vanessa Paradis. Het levert haar grootste succes op: Be My Baby. Opvolger Sunday Mondays wil ik bij deze extra in het zonnetje zetten. Het is de laatste Top 40 notering. Een fijn zomers chanson. Heerlijk zondagochtendplaatje. Met dank aan Lenny waarmee er niet alleen een muzikale klik is. Ik laat het veelbesproken privéleven van Vanessa Paradis maar even achterwege. Het is de toon die de muziek maakt.

“C’est le ton qui fait la musique”

Vorig bericht
Volgend bericht

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *