The Lightning Seeds – Pure (1989)

Eenmansbands. Of in elk geval soloartiesten die zich van een bandnaam bedienen. Iets concreter geformuleerd: bands waarvan, naast de bekende frontpersoon, de leden uitwisselbaar zijn. Ik noem er een paar: Jamiroquai, Noel Gallagher’s High Flying Birds, World Party, Simply Red, eels, Marina & The Diamonds (die zich tegenwoordig niet voor niets slechts Marina noemt), The Divine Comedy, Tame Impala, The The, Five For Fighting, Panic! At The Disco, Prefab Sprout… Ik vind het heerlijk om dit soort spelletjes met mezelf te spelen en te kijken hoeveel namen ik uit mijn geheugen kan opdiepen. Jij kunt vast nog een paar andere noemen.

Eentje die nog niet voorbijkwam, maar die ik graag nog even noem, is/zijn The Lightning Seeds. Een ‘band’ uit Liverpool (bonuspunten!) met wisselende samenstellingen, maar slechts één constant lid: Ian Broudie. Hij was eindjaren ’70 zijn muziekcarrière begonnen als lid van Big In Japan. Een band die zelf niet bijster succesvol was, maar een enorme talentenpoel bleek. Andere bandleden waren o.a. Bill Drummond (The KLF), Clive Langer (legendarische producer), Holly Johnson (Frankie Goes To Hollywood) en Budgie (Siouxsie & The Banshees). De Duitse band Alphaville noemde hun debuutsingle naar Big In Japan, en grappig genoeg verstootte juist dat nummer Relax van Frankie Goes To Hollywood in Duitsland van de eerste plaats in de hitparade.

Naast zijn werk als artiest is Ian Broudie ook actief als producer van andermans materiaal. Hij werkte o.a. voor The Pale Fountains, The Icicle Works, Dodgy, The Coral, The Zutons, I Am Kloot en The Rifles.

Hier draait het echter om Broudie de artiest. Eentje die iets te vieren heeft. The Lightning Seeds bestaan dit jaar namelijk precies 35 jaar. In die tijd brachten ze slechts zeven albums uit. Maar wel zeven albums vol ijzersterke, tijdloze popliedjes van de hand van Broudie. Om dat ten overvloede te bewijzen, kwam vorige maand ter ere van hun jubileum Tomorrow’s Here Today uit; een verzamelaar met 20 hoogtepunten uit die 35 jaar. Hun vijfde ‘Best Of’ trouwens al, wat misschien een heel klein ietsiepietsie overdone is…

Maar misschien ook niet, want die 20 liedjes zijn helaas stuk voor stuk aan Nederland voorbijgegaan. Wie weet kan deze zoveelste compilatie ons ervan overtuigen wat een gemis dat is. Dus doe jezelf een plezier en luister eens naar Change, Lucky You, Life’s Too Short, What If… of Perfect, en sla ze op in je hart – of in elk geval in je Spotify-playlist met all-time favourites. Ze staan ook in die van mij. Hun grootste hit mag je wat mij betreft trouwens vergeten: het voetbalnummer Three Lions (met de komieken Frank Skinner en David Baddiel) werd maar liefst vier keer uitgebracht, waarvan het in voetbalminnend Engeland drie keer op de eerste plaats in de hitparade terechtkwam.

Als Hidden Treasure schotel ik je vandaag het nummer voor waarmee het in 1989 voor The Lightning Seeds allemaal begon: Pure. Tevens de enige single waarmee ze de hogere regionen van de Billboard Hot 100 haalden. Pure was de allereerste track Broudie helemaal zelf schreef en zong. Niet blakend van zelfvertrouwen liet hij er oorspronkelijk maar 200 van persen, maar na wat airplay en spins in de legendarische Haçienda-club kwam het al snel bij een groter publiek onder de aandacht. Het is dan ook een ultiem popliedje. Luister (en geniet) maar: