Roger McGuinn-Someone to love / King Of The Hill (1991)

Roger McGuinn-Someone to love (hoes)

Er zijn flink wat gitaarmannen die het muzikale geluid van de jaren 60 vorm hebben gegeven. Roger McGuinn mag in dat opzicht ook niet ontbreken. Zanger en gitarist van The Byrds. Folk-liefhebber maar dankzij de ‘British invasion’ en opkomst van bands als The Beatles en The Stones wekt de beat-muziek zijn interesse. George Harrison’s gitaarspel vormt een belangrijke inspiratiebron. Dat dankzij de 12-snarige Rickenbacker gitaar. McGuinn volgt zijn voorbeeld. Het ontstaan van zijn herkenbare gitaarspel vergt tijd en inzet. Eindeloos oefenen en een dosis technisch vernuft van de studio engineer. In de studio ontstaat met de toevoeging van twee buizencompressoren namelijk  het typische ‘jingle jangle’ geluid zoals de gitarist zijn sound omschrijft.

McGuinn drukt met zijn gitaarspel een belangrijk stempel op het geluid van The Byrds. Het levert hits als Mr. Tambourine Man en Turn! Turn! Turn! op. In 1973 komt er, na de nodige personeelswisselingen, een eind aan de band.  In de 2de helft van de jaren 70 gaan oud Byrds leden McGuinn, Clark en Hillman weer samenwerken.. Er verschijnt zelfs een album en Don’t You Write Her Off wordt een hit.

Fast forward naar begin jaren 90. Dan verschijnt The Byrds, een 4CD box met materiaal uit de periode 1965-1971. Aangevuld met niet eerder uitgebracht werk maar ook nieuwe opnames. In de zomer van 1990 duikt Roger McGuinn samen met David Crosby en Chris Hillman de studio in. Dit smaakt ongetwijfeld naar meer. Zijn oude bandmaatjes zijn namelijk ook te horen op Back From Rio, McGuinn’s soloalbum dat begin 1991 wordt uitgebracht. Niet alleen de 12-snarige Rickenbacker bepaalt voor een groot deel het geluid van het album. Dat geldt ook voor de muzikale bijdrage van Tom Petty en zijn Heartbreakers. Petty is vanaf zijn jeugd groot fan van The Byrds. King Of The Hill is de eerste single. Een duet tussen McGuinn en, mede componist, Petty. Daarnaast wordt Someone To Love als single uitgebracht.  Een ijzersterke comebackplaat van Mr. McGuinn. Mede te danken aan muzikale ‘zoon’  Tom. Tijdloos. Lang leve de ‘jingle jangle’ sound.

 

Vorig bericht
Volgend bericht

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *