Propaganda – p: Machinery (Polish) (1985)

Propaganda-p Machinery (Polish) (hoes)

In the mix.

Een blik op de lijst met ‘nieuwe’ releases laat een flink aantal re-releases zien. Van een nieuwe heruitgave op vinyl tot een uitgebreide deluxe version en van een 50th anniversary edition tot een goedgevulde archief-box. Aantrekkelijk voor de meer dan gemiddelde muziekfreak. Alleen de vraag is wat is het aanschaffen waard? Zijn de bonustracks in muzikaal opzicht interessant en/of relevant? Of toch gevalletje compleetheidsfetisjisme? Er staat het e.e.a. op het muzikale verlanglijstje. Wat te denken van de veel besproken tweede archiefbox van held Neil Young: Archives vol II 1972-1976. Of de deluxe re-issues van de Fine Young Cannibals albums. Al was het alleen maar om de remixversies zoals de 12” versie van Suspicious Minds waar ik onlangs al een verhaal over heb geschreven.

Deze week een soortgelijk verhaal. Ik maak wederom gebruik van de muzikale mazen in de Hidden Treasures ‘wetgeving’. De keus van deze week is namelijk ‘gewoon’ te vinden op Spotify. Alhoewel die vlieger gaat niet helemaal op. In dit specifieke geval gaat het om een versie die ik een paar ja na de release leer kennen dankzij de CD-Show. In de jaren 80 elke donderdagavond, na de Soulshow, te beluisteren tijdens de TROS donderdag op Radio 3. In hifi-stereo! In die tijd verschijnen veel albums voor het eerst op CD. Er komen de nodige klassiekers voorbij. Maar juist ook muziek die niet officieel in Nederland is uitgebracht. Albums die alleen via de zogenoemde importkanalen verkrijgbaar zijn. Vaak voorzien van de nodige extra’s. Dat geldt onder andere voor het album A Secret Wish van Propaganda. Op een gegeven moment komt een speciale (Japanse?) importversie in de CD-Show voorbij. Cassettedeck in opnamestand en tapen maar. Jarenlang draai ik de speciale remix versies van Dr. Mabuse en p: Machinery. Wat laatstgenoemde betreft gaat het om de Polish Remix. Deze versie is oorspronkelijk terug te vinden op de 12” uitvoering die in 1985, ook in Nederland, wordt uitgebracht. In 2010 wordt A Secret Wish opnieuw als deluxe versie uitgebracht met, je raadt het al, ook de nodige remixen waaronder p: Machinery (Polish). Het cassettebandje ligt dan overigens al jaren in de kast.

Maar waarom staan er nog twee andere versies op deze heruitgave? Is het alleen het tijdsverschil van 2 seconden? Of is er iets anders aan de hand? De single/hit versie blijkt iets af te wijken van de albumversie. Het verschil? Op de single versie is een gitaar toegevoegd. Tijd voor een vergelijkend warenonderzoek? Koptelefoon op en ogen dicht. Opperste concentratie. Ach het zijn de kleine dingen die ’t me doen. En om het plaatje compleet te maken is er ook nog het 28 seconden durende Thought Part II. Een probeersel dat uiteindelijk de basis vormt voor p: Machinery. Inmiddels is er een flink waslijst met verschillende versies van het nummer. Van een ‘simpele’ single-mix tot Complete machinery. Een ruim 19 minuten versie die in 1985 op cassette single (?!) wordt uitgebracht. Overigens ook terug te vinden op de verzamel-cd The Art Of The 12”, Volume Three (A Soundtrack For Living) uit 2014.

Kortom mocht je je vervelen. Een avondje p: Machinery is met een beetje zoekwerk zo geregeld. En als je dan toch bezig bent dan is Dr. Mabuse ook een aanrader. Al dan niet ‘in the mix’. Het is de eerste single die de band in 1984 opneemt. De single wordt geproduceerd door Trevor Horn. Niet de minste. In alle opzichten een bijzondere productie om dat gebruik wordt gemaakt van de nieuwste technologische ontwikkelingen. Het schijnt dat de eerste opnames volledig op de computer gemaakt zijn. Voor die tijd nog niet gebruikelijk. En er is een Nederlands linkje. De clip van Dr. Mabuse is gemaakt door Anton Corbijn. Het is zijn eerste videoclip. Kenmerken: Zwart/wit. Grofkorrelig. Onscherpe focus. Dreigend. Expressionisme. De video’s van Corbijn zijn anders dan de clips die in die tijd op TV te zien zijn. Hij vertelt daar zelf het volgende over:

“Ik filmde ’s nachts, in zwart-wit, gebruikte geen instrumenten, er werd niet geplaybackt… Ik probeer altijd wel een verhaal te hebben, voor mezelf in ieder geval. Het is net als met fotografie: ik kan het eigenlijk niet, maar ik heb mijn eigen taal gevonden en dat werkt voor mij.

De samenwerking tussen de Nederlandse fotograaf en de Duitse band levert een fraai (video)kunstwerkje op. Het is de start van een reeks toonaangevende videoclips.

En Propaganda? In 1990 komt er een (voorlopig) einde aan de band. In 2000 volgt een niet zo succesvolle comeback. In 2004 treedt de band als eerbetoon aan Trevor Horn nog wel een keer in de oorspronkelijke bezetting op. Niet veel later probeert Propaganda het opnieuw maar dan zonder zangeres/boegbeeld Claudia Brücken en oprichter Ralf Dörper. Brücken  neemt onder de naam OneTwo nog wel een minialbum met Paul Humpreys (Orchestral Manouevres In The Dark), op. Anno 2021 vormt Claudia Brucken samen met Susanne Freytag x Propaganda. Het motto volgens de dames: For those who heed the call of the machine!

Vorig bericht
Volgend bericht

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *