Passie!

Carlo (Radio Loco)

The spirit of radio!

Radio en muziek. Mijn twee grote passies. In (bijna) vier jaar Hidden Treasures zijn deze woorden regelmatig voorbij gekomen. Ik probeer niet teveel in herhaling te vallen maar deze week kom ik er niet onderuit. 12 januari 2024. Vrijdagmiddag. Grote brand in het centrum van Coevorden melden meerdere regionale nieuwssites. Niet veel later krijg ik een berichtje van muziek-en radiovriend Philip:

“Onze Loco studio is niet meer. Brand”.

De studio van de lokale omroep waar ik halverwege de jaren 90 mijn eerste radio avonturen beleef. Die liefde voor radio zit er al van jongs af aan in. Als klein jochie gefascineerd door dit medium. De droom om bij ‘de radio’ aan de slag te gaan. Eén probleempje. Ik ben behoorlijk verlegen. Een afspraak maken bij de lokale omroep? Lastig. Een drempel die ik over moet. Als klein jochie en als puber presenteer ik in gedachten tig radioprogramma’s en bedenk ik het ene na het ander item. Uiteindelijk zet ik de (radio)knop om en neem ik contact op met Radio Loco, de lokale omroep voor Coevorden en omstreken. Letterlijk en figuurlijk de drempel over. Letterlijk bij het eerste bezoek aan de studio. Destijds nog op een andere locatie in de binnenstad van Coevorden. In een oud pand. Een studio met een krakende houten vloer. Voorzichtigheid geboden! Niet te enthousiast de studio binnen lopen en niet over de drempel struikelen want anders slaat de plaat over. Het einddoel? Een plek achter de microfoon. Maar eerst de technische kneepjes van het vak onder de knie zien te krijgen. Daarnaast volg ik een presentatiecursus. En daarna?

Ik pak alles aan. Techniek, muzieksamenstelling, redactie en …  uiteindelijk dat plekje achter de microfoon. Het gebeurt niet vaak maar als ik die eerste programma’s terug luister bekruipt mij toch een ongemakkelijk gevoel. Een wereld van verschil in vergelijking met het laatste programma dat ik tien jaar na mijn debuut presenteer. Tien jaar fijne herinneringen. Op radiogebied. Qua muziek. Maar dat geldt ook voor de mensen die ik in die tijd heb leren kennen. Ik heb met meerdere oud collega’s nog steeds contact. Ik ben door al die radioactiviteiten als persoon ook gegroeid. Meer in mezelf gaan geloven. Op de één of andere manier gaat er een knop om als de schuif van de microfoon opengaat. Uiteindelijk heb ik ruim 20 jaar geleden van mijn passie mijn beroep kunnen maken. Ik ben vooral achter de schermen actief. Ik presenteer al bijna 19 jaar geen radioprogramma meer. Het blijft kriebelen. Het is één van de mooiste dingen die ik ooit gedaan heb.

Anno 2024 heb ik het gevoel dat ik, net als 30 jaar geleden, weer even dat drempeltje over moet. En die drempel is eigenlijk, in vergelijking met ‘vroeger’, eens niet zo hoog. Met een paar aanpassingen kan ik bij wijze van spreken vanuit mijn muziekhok in Groningen mijn eigen radioprogramma maken. Op het moment dat ik dit schrijf ben ik in afwachting van een telefoontje van radiovriend Philip. Philip is na zo’n 20 jaar radiostilte onlangs weer begonnen. Samen in zijn programma Veel te Phil gaan we herinneringen ophalen aan onze tijd in de studio in hartje Centrum Coevorden. Zorgt dit voor het juiste duwtje in de rug!? Wie weet.

Een persoonlijk verhaal. Als herinnering aan een belangrijke periode in mijn leven. Een ode aan de radio. De liefde voor dit medium kan ik niet uitleggen. Dat is een gevoel dat moeilijk is te omschrijven. En hoe kan ik die passie en herinneringen op muzikale wijze verwoorden? Dat doe ik aan de hand van mijn drie grote radiovoorbeelden. Mijn radiohelden. Frits Spits, Rob Stenders en Arjan Grolleman. Spits en Stenders hebben mij niet alleen in muzikaal opzicht gevormd. Dat geldt ook voor de manier waarop zij radio maken. De liefde voor muziek, het taalgebruik, de spitsvondigheid etc. etc.. Van stijlvolle en uitgebreide metaforen tot korte en bondige woordgrappen en muzikale vondsten in het intro van een plaat. Spits die je meeneemt in zijn muzikale wereld. De muzieklessen van Stenders. En die andere radioheld? Grolleman. Ook een enorm muziekliefhebber. Een understatement. Iemand die mij kennis heeft laten maken met muziek aan de ‘uiterst’ linker- en rechterzijde van het muzikale spectrum. Maar vooral gefascineerd door zijn scherpte, brede (algemene) kennis, creativiteit en humor. Het vermogen om in een fractie van een seconde om te schakelen van een serieus gespreksonderwerp naar absurde humor. Via de muziek, een stemmetje, vormgeving of door even flink zijn ongenoegen te uitten. Als ik nu terugkijk komen al die aspecten die het medium radio voor mij zo bijzonder maken samen in Grolleman’s programma Het Avondland. Lang leve de radio.

De soundtrack bij dit verhaal? Drie nummers die ik in de afgelopen vier jaar al een keer eerder uit de muzikale schatkist tevoorschijn heb getoverd.

Les Dudek-Central Park (HT 17 april 2020)

Les Dudek’s Central Park vormt de basis van de legendarische opener van de Avondspits:

“Iedere iedere iedere maandag tot en met zaterdag de Avond … Avondspits.”

Johnny Nash-Falling In And Out Of Love (HT 8 mei 2020)

Johnny Nash, één van mijn eerste Hidden Treasures, heb ik dankzij Rob Stenders leren kennen. In het tijdperk Shockradio/Outlaw Radio. Meegalmen met Eddy Floyd’s Big Bird of good old Johnny Nash. Het verhaal wil, met dank aan Gerard Ekdom, dat dit nummer nauwelijks op single te vinden was. Er was slechts één exemplaar in de omroep fonotheek aanwezig. En dat exemplaar werd op een gegeven moment geleend door ene Rob Stenders. Het werd geen return to sender maar meer een turn to Stenders platenkast. Het gevolg? Een boete van 250 gulden. Maar dan heb je wel mooi deze fijne soulklassieker in de kast staan.

Lomax-Modern Life (HT 14 mei 2021)

En last best. Voor something completely different. Geen fijne soul met toeters en bellen maar heerlijke galmende gitaren: Lomax en Modern Life. Een typisch Kink FM Avondland plaatje. Destijds opgenomen op minidisc. Met dank aan de Grol. Jaren later alsnog een exemplaar op de kop weten te tikken en toegevoegd aan de eigen collectie. Tot op de dag nergens in het digitale universum te vinden. Maar wel ontdekt dankzij die goeie ouwe (analoge) radio.

Lomax-Modern Life (hoes)

That’s the spirit of radio. No static at all!

Vorig bericht
Volgend bericht

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *