Mr. Walkie Talkie-Be My Boogie Woogie Baby / Masquerade-Guardian Angel

Mr. Walkie Talkie-Be My Boogie Woogie Baby (hoes)

What’s in a name?

Eind januari 2023. Een regenachtig weekend voor de boeg. Hoogste tijd voor een muzikale klus. Vrijdagmiddag op fietse naar de Ikea. Zaterdag meten=weten, op volle toeren boren en schroeven. Et voilà de plankjes voor de singletjes zijn bevestigd. Eindelijk weer een vaste plek voor de 45 toeren plaatjes. Zondagmiddag hoogste tijd om de kratten met singletjes tevoorschijn te halen. Sorteren, luisteren en op de ‘juiste’ volgorde zetten. Ik heb in de loop van de jaren heel wat verzameld. En gekregen. Van mijn 1ste singletjes, die ik kocht toen ik jaar of 8 a 9 was, tot recente Discogs aankopen. Een druilerige zondagmiddag levert voldoende inspiratie op. Zo kom ik de muzikale hoofdrolspeler van deze week in verschillende hoedanigheden tegen. Een muzikant die in drie opeenvolgende decennia de Top 40 weet te bereiken. Hij heeft onder tientallen pseudoniemen nummers opgenomen en gecomponeerd. Van flops tot nummer 1 hits. Van componist tot uitvoerende. Of drijvende kracht achter de schermen. Hint: Duitsland! Het antwoord: Frank Farian? Nein! Het gaat om de enige echte Drafi Deutscher.

In 1946 geboren in Berlijn en al op jonge leeftijd muzikaal actief. In 1963 verschijnt debuutsingle Teeny. Twee jaar later scoort de zanger, op 19 jarige leeftijd, zijn eerste grote hit: Marmor Stein Und Eisen Bricht. Nummer 1 in Duitsland en Oostenrijk. Top 10 in Nederland. Het succes smaakt naar meer. Er wordt zelfs een Engelstalige versie opgenomen: Marble Breaks And Iron Bends.

 

Met een 80ste plaats als hoogste notering in de Billboard Hot 100 geen kwestie van ‘ijzer met handen breken’. Het Nederlandse succes krijgt in eerste instantie geen vervolg maar in het voorjaar van 1971 bombardeert Veronica de single Te Deum (United) tot Alarmschijf.

Het is op z’n zachts gezegd niet de meest succesvolle Alarmschijf uit de geschiedenis van deze roemruchte schijf. Er is wel iets bijzonders met dit nummer aan de hand. De basis wordt namelijk gevormd door het thema van het jaarlijkse Eurovisiesongfestival. Herkenbaar maar geen garantie voor succes. Maar daar komt in 1977 verandering in. Dan is daar Mr. Walkie Talkie. Een novelty act van der Drafi. Ik kom deze vinylsingle tijdens de hierboven genoemde muzikale zondagmiddagklus tegen. Een aantal jaren geleden heb ik een collectie met een paar duizend singles uitgezocht. Van piratenhit tot schlager en van palingsound tot instrumentale klassieker. De noveltyhit van Mr. Walkie Talkie tover ik ook uit één van de dozen tevoorschijn. Eén keer draaien en het nummer zit de rest van de dag weer in je hoofd. Drafi weet wel hoe je aanstekelijke liedjes moet schrijven. Dat dam-dam dam-dam in Marmor und de rest is daar ook een goed voorbeeld van. Maar lukt het nog om de felbegeerde nummer 1 positie in die Niederlande te halen? In de jaren 60 nummer 7 in de Top 40 met Marmor, Stein Und Eissen bricht. In de seventies nummer 2 met Be My Boogie Woogie Baby. En in de jaren 80? Ik kan alvast verklappen dat die nummer 1 positie binnen bereik is. Maar eerst even wat andere successen op een rijtje zetten.

Als componist weet Deutscher ook de nodige hits te scoren. In 1977 is hij mede-schrijver van Boney M’s Belfast. De vierde achtereenvolgende Top 3 notering voor dit studioproject van, daar is hij weer, Frank Farian. Niet veel later schrijft hij onder het pseudoniem Renate Vaplus het nummer Mama Leone. In 1978, in zowel Duitsland als Nederland, een hit voor Bino. Kortom aan succes geen gebrek. En aan Buma-inkomsten waarschijnlijk ook niet. Maar die nummer 1 positie? Hitparade-technisch gezien doet de componist eerst nog een stapje terug. Wellicht geïnspireerd door collega Farian die de hits van Boney M zelf, i.p.v. ‘leadzanger’ Bobby Farrell, heeft ingezongen. In 1984 is daar vanuit het ‘niets’ het duo Masquerade. Op TV, waaronder Toppop, zijn twee gemaskerde zangers te zien. Alleen die stem? Die is van zanger en producer Drafi Deutscher. Jenseits van Eden, de Duitstalige versie, van Nino de Angelo weet in Duitsland das original te verslaan. In Nederland is het andersom. Nino nummer 17. The masked singer op nummer 9. Nu nog acht plaatsjes stijgen. Lookin’ out for no.1!?

Drie jaar later is er eindelijk die felbegeerde nummer 1 award. Geen gemaskerd bal maar Drafi in hoogst eigen persoon. Samen met muzikale collega Oliver Simon vormt hij een nieuw duo: Mixed Emotions. Met You Want Love (Maria, Maria) is het raak. Number eins in Holland. Jawohl. Ik heb daar een kleine bijdrage aan mogen leveren want, geloof het of niet, in het voorjaar van 1987 wordt de single aan de persoonlijke collectie toegevoegd. Een schlager op zijn tijd is niets mis mee toch? Ruim 35 jaar na dato kom ik de single weer tegen. Niet vergeten maar sinds de jaren 80 ook niet meer gedraaid.

En Drafi? Opvolger Bring Back (Sha Na Na) wordt in ons kikkerlandje een bescheiden succes maar in de Duitstalige landen is dat wel anders. In 1989 is het na vijf succesvolle singles en twee albums schluss. Tien jaar later volgt een reünie. Het resultaat? Een nieuw album met twee nieuwe nummers en een aantal nieuwe versies van de oude hits. Succes blijft uit en de heren gaan ieder hun eigen weg. Drafi Deutscher kampt dan al met gezondheidsproblemen en overlijdt in 2006. Slechts 60 jaar jong. Een carrière van ruim 40 jaar. In muzikaal opzicht succesvol. Privé een minder geslaagd leven. Huwelijksproblemen. Drank en drugs. Mixed emotions is hier in meerdere opzichten van toepassing.

 

 

 

Vorig bericht
Volgend bericht

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *