Lomax-Modern Life (2003)

Lomax-Modern Life (hoes)

Kink Classics #3.

Deze week de laatste in het Kink FM drieluik. Na de Kink Alternative 80’s classics van Peter Godwin en De Div deze week ruim baan voor een wat recenter nummer. Alhoewel recent? Inmiddels ook alweer 18 jaar oud.

Het is ergens eind februari/begin maart 2004. Ik luister naar Het Avondland van Arjen Grolleman. Jarenlang onderdeel van mijn avondritueel. Wat is dit?! Dat is de eerste gedachte als ik in maart 2004 Grolleman dit nummer met veel enthousiasme hoor aankondigen. Modern Life staat binnen de kortste keren op nummer 0 in de Outlaw 41, de ‘hit’-lijst van Kink FM. Overigens staat het nummer ook 7 weken op nummer 1 in mijn eigen verrukkelijke lijstje. For what it’s worth! Ik neem, net als vroeger, het nummer op van de radio. Ik blijf het maandenlang draaien. Soms meerdere keren achter elkaar. Britse bravoure. Galmende gitaren. Kritische teksten. Politiek geëngageerd. Energiek. Het doet me de denken aan de post-punk en wave uit de begin jaren 80. In een aantal recensies van het Lomax album A Symbol Of Modern Living worden bands als The Clash, The Jam, Gang Of Four en Killing Joke genoemd.

“Three-minute slabs of bass-heavy riffing topped of with a distincly Weller-esque vocal”

(Music OMH)

“Of course, if ‘A Symbol Of Modern Living’ was shit, it wouldn’t much matter – said reviewer (in this case, erm, me) would simply cast it aside without a second thought for the band’s personal disgust at their unflattering remarks about politics worn at jaunty angles and a hurried punk-rawk musical mess. But it’s not shit. In fact, it’s fucking great.”

(Drowned in Sound)

Daar is geen woord Frans bij. What you see is what you get. Anno 2021 vraag ik me af waarom ik destijds de single niet heb aangeschaft. Ik heb dat vorig jaar alsnog nog gedaan. Beter laat dan ooit zullen we maar zeggen.

Lomax wordt in 2002 in Londen opgericht. Het trio bestaat uit zanger/gitarist Paul Epworth, zanger en bassist Jon Meade en drummer Robert Schultzberg. De drummer is geboren in Zweden waar hij begin jaren 90 in een schoolbandje speelt. Op een gegeven moment verhuist hij naar Londen waar ook zijn oude bandmaatje Stefan Olsdal woont. Olsdal zit daarvoor op een internationale kostschool in Luxemburg waar ook ene Brian Molko rondloopt. Er is dan nog geen klik maar dat verandert als de twee elkaar weer tegenkomen in Londen. Molko en Olsdal richten vervolgens een band op: Ashtray Heart. Als de oorspronkelijke drummer verstek moeten laten gaan vanwege andere verplichtingen wordt Schultzberg gevraagd als drummer. Met zijn komst wordt de naam gewijzigd in … Placebo. De drummer speelt mee op de eerste singles en het debuutalbum Placebo. Een groot succes in Engeland. Het botert echter niet tussen de frontman en Schultzberg waarop de laatste uiteindelijk de band verlaat. Enkele jaren later duikt hij op in Lomax.

Eind 2002 wordt Anglicized, Lomax’s eerste single, uitgebracht. In 2003 gevolgd door An End en Modern Life. Kort na de derde single verschijnt eind 2003 het album A Symbol Of Modern Living. Het levert de band een aantal lovende recensies op. Enkele maanden later pakt Kink FM de single Modern Life op. Daarna blijkt het echter stil. De reden? De muzikale activiteiten van Paul Hepworth. Naast zanger/frontman en gitarist van Lomax is Hepworth ook actief als remixer en producer. Als remixer opereert hij onder de naam Phones. Zijn remix van Bloc Party’s Banquet zorgt ervoor dat zijn muzikale carrière in een stroomversnelling raakt. Er volgen remixen voor o.a. New Order, The Killers, U2 en Muse. Naast het remixwerk brengt hij zowel als Phones als onder het alias Epic Man eigen materiaal uit. Daarnaast staat de muzikant aan het begin van een indrukwekkende carrière als producer en songschrijver. Zo produceert hij een aantal nummers voor de albums Silent Alarm van Bloc Party en A Certain Trigger van Maximo Park. Beide genomineerd voor de prestigieuze Mercury Prize. Naast zijn werk als producer profileert Epworth zich ook steeds meer als songschrijver. Kate Nash’s Foundations levert hem een nominatie voor een Ivor Novello award op. Met zijn bijdrage aan het debuut van Florence And The Machine doet hij daar nog een schepje boven op. Alleen dat is pas het begin.

In 2010 is deze muzikale alleskunner als producer en tekstschrijver betrokken bij het album 21 van Adele. Hij schrijft samen met de zangeres Rolling In The Deep. Een wereldhit en één van de beste verkochte digitale singles aller tijden. Rolling In The Deep weet meerdere Grammy Awards in de wacht te slepen. Er volgt nog een lange lijst met producties. Van Coldplay tot Paul McCartney en van Bruno Mars tot U2. Maar ook Lana Del Rey en London Grammar schakelen Paul Hepworth in. Een indrukwekkend CV dat in 2012 van een extra gouden randje wordt voorzien dankzij, daar is ze weer, Adele. Het gezamenlijk geschreven Skyfall zorgt ervoor dat de prijzenkast, of schoorsteenmantel, aangevuld wordt met twee Golden Globe awards en een Oscar. In 2013 koopt Epworth The Church Studios. In de jaren 80 en 90 het domein van David A Stewart van The Eurythmics. Inmiddels weten veel artiesten de weg naar deze studio te vinden.

De vraag is wat er gebeurd zou zijn als het remixwerk niet een vlucht had genomen? Was Lomax dan wel een bekende band geworden? Was de airplay in Nederland niet alleen beperkt gebleven tot Kink FM (en Muziekhok-FM)? Was Modern Life dan wel terug te vinden op Spotify en/of Youtube? Wie zal het zeggen. In ieder geval galmt Modern Life met enige regelmaat door mijn muziekhok! It’s f#ck#g great! Paul Hepworth staat in alle opzichten zijn (muzikale) mannetje.

Vorig bericht
Volgend bericht

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *