Het rare van de zomer vind ik altijd, dat de dag waarop het jaargetijde aanbreekt, gelijk de langste dag van het jaar is. Oftewel: net op het moment dat het lekker weer wordt, en je daar elke dag zo lang mogelijk van wilt genieten, beginnen de dagen korter te worden. Gekmakend!
Een groot voordeel van de zomer is dan weer, dat daar vrolijk stemmende muziek bij hoort. Bij de eerste zonnestralen merk je gelijk dat de muzieksamenstellers van de radiostations zoekopdrachten gaan uitvoeren naar liedjes waarin woorden als ‘summer’ (uiteraard), ‘sun’/‘soleil’/‘sol’, ‘beach’/‘plage’/‘playa’, ‘holiday’ en referenties naar tropische dansstijlen als mambo en calypso voorkomen. Je hoort zelfs wat vaker nummers in het Spaans, Italiaans of Frans langskomen. Ook akoestische gitaren en toeters zorgen voor een extra exotische sfeer. Ikzelf houd een Spotify-lijst bij waarin ik het begrip ‘zomers’ wat breder interpreteer, en die wij van WC-Eend van harte aanbevelen.
In de hoop er een Indian Summer mee te kunnen aanwakkeren, is de Hidden Treasure van vandaag er eentje uit die lijst: Amsterdam van de Kuni Kids. Een bont internationaal gezelschap met leden uit o.a. Zaïre en Zuid-Afrika. Maar de naamgever is bassist en bandleider Kuni Verbeek, die samen met zanger William Kester voor de Nederlandse inbreng zorgt. ‘Multiculti’ avant la lettre. Ze noemden hun muziek zelf ‘rumba on the rocks’, maar je kunt het ook als ‘afropop’ omschrijven. De basis is Afrikaans, de invulling wat meer westers. Je hoort er ska, funk, rap en rumba in, er wordt gezongen en gerapt, en de teksten zijn in het Nederlands, Engels, Frans en Lingala, de taal van Centraal-Afrika.
Dat alles levert een vrolijke en dansbare sound op, waarbij het maar moeilijk stilstaan is. Neem nu dat nummer Amsterdam. Een ode aan een veranderende stad die tegelijkertijd hetzelfde is gebleven. “Amsterdam is altijd een importstad geweest van allerlei volken”, liet Verbeek in 1993 door Trouw optekenen. Een stad dus die uit hetzelfde hout gesneden is als de Kuni Kids zelf.
