Kraze-The Party (1988)

Kraze-The party (hoes)

Waar is dat feestje?

Wie jarig is trakteert! Vorig jaar heb ik, in het kader van mijn 50ste verjaardag, getrakteerd op een muzikale versnapering. Een keus uit mijn geboorte Top 40: Mexican Bandido van Old Shatterhand. Daarnaast een extra bonus in de vorm van de 50-Best (T)of 1973-2023 Spotifylijst. Een digitale mixtape met persoonlijke favorieten uit de platenkast. 50 album(track)s. Van 1973 tot 2023. Uit elk jaar een favoriet album. Van mijn geboortejaar tot het jaar waarin ik mijn 50ste verjaardag vier. Van Pink Floyd (1973) tot DeWolff (2023). De muzikale kers op de taart!


En nu? Waar zal ik vandaag, mijn 51ste verjaardag, op trakteren? Een keus uit alle nummers die op mijn verjaardag op nummer 1 hebben gestaan? Of terug naar de middelbare schooltijd? Onderzoek wijst uit dat je muzikale smaak wordt gevormd tijdens de tienenjaren. De tijd van verdieping en verbreding wat mijn persoonlijke muzikaal smaak betreft. Maar als klein muziekfreakje ben ik ook al druk bezig met de muziek. Met dank aan de collectie van mijn ouders. Een vroege ontdekking uit mijn jeugd? Of wordt het een willekeurige greep uit de platenkast? Een ‘onbekend maakt onbemind’ liedje van een platenkastfavoriet? Kortom genoeg inspiratiebronnen die ik overigens regelmatig aanboor. Een simpel happy birthday in een exotisch of hedendaags jasje? Nee! Ik hou het gewoon simpel. Tijd voor een muzikaal feestje. You all want this party started, right? Eens?! Versterker op 10. Stroboscoop op standje oogverblindend. Let’s turn up the bass. Niet geheel toevallig de titel van een fijne reeks verzamelaars. Deel 2 t/m 25 staan inmiddels in de kast. Nu deel 1 nog. Een fijne collectie house-classics. Vandaag pik ik er één uit: The Party van Kraze.

Terug naar 1988. Het jaar van de ‘second summer of love’. De opkomst van de house muziek en lovedrug XTC. Vanuit Ibiza overgewaaid naar Engeland. Het jaar waarin Kraze in de Top 40 staat met The Party. Drijvende kracht achter Kraze is Richard Laurent. Het begint voor hem in de Paradise Garage. Ook bekend als The Garage. Een discotheek in New York. Een belangrijke plek voor de dance-pioniers. Daar ontstaat de zogenoemde Garage Sound of New York house. Ontstaan uit de bonte muziekmix die in club gedraaid wordt.  Midden jaren 80 richt Laurent Moonfou op en scoort een clubhit met Shut Up (1987). Na dit succes, en met de opkomst van de house muziek, ontstaat het idee om een andere act te lanceren: Kraze. Samen met zijn zussen en Norris Burroughs. Een naam die bij mij in eerste instantie geen belletje doet rinkelen. Maar ik ben er inmiddels achter dat het geen onbekende is voor de Madonna-kenners. Hij is namelijk één van de eerste vriendjes van Madonna. Burroughs introduceert haar bij zijn vrienden van de Breakfast Club. Eind jaren 70 drumt en zingt de zangeres een tijdje bij deze band. De eerste schreden op het muzikale pad voor de Queen of Pop. Maar genoeg shownieuws. Terug naar Kraze.

The Party wordt uitgebracht door Big Beat. Het is de tweede release van het label dat in 1986 door de destijds 20 jarige DJ Craig Kallman wordt opgericht. Hij runt het label vanuit zijn slaapkamer. Hij verzorgt de promotie door zelf langs de platenzaken te gaan. Die inzet wordt beloond. The Party is het eerste internationale succes voor Big Beat. Het biedt Kallman de mogelijkheid om het label verder uit te breiden. De focus ligt in eerste instantie op de eerste house releases maar verschuift langzaam richting de hiphop. Begin jaren 90 wordt het label overgenomen door Atlantic Records. Onder andere Robin S., bekend van Show Me Love, en Todd Terry staan dan onder contract bij Big Beat. Van klein label naar een grote platenmaatschappij. Waar een (club)hit uiteindelijk wel niet toe kan leiden. Het succes blijft in dit geval niet beperkt tot de clubs. The Party weet ook de hitparade te bereiken. In Nederland is de 32ste plaats van de Top 40 het hoogste haalbare. Het succes van opvolger Let’s Play House blijft beperkt tot de dansvloer. Geen Top 40 hit. Daarbij moet wel vermeld worden dat de hitlijsten op dat moment nog niet gedomineerd worden door de dance-muziek. Daar komt snel verandering in. The Party en Let’s Play House kunnen in ieder geval als house-classics beschouwd worden. Eerstgenoemde wordt in de loop van de jaren veelvuldig gesampled. Ruim 15 jaar na de release ontfermt het succesvolle Duitse dj/producers duo Milk & Sugar zich over The Party waardoor dit nummer weer opnieuw in de belangstelling komt te staan. Kraze staat in die tijd zelfs een aantal keren samen met Milk & Sugar op het podium.

Anno 2004 gaat Richard Laurent door het leven als Earthman. Hij heeft zich gestort op de zogenoemde biosonics. Genezing via sonische trillingen. Tonen en frequenties. Goed voor de mentale gezondheid.  Dat doet mij denken aan neuropsycholoog Eric Scherder. In zijn boek Singing in the brain somt neuropsycholoog Eric Scherder een aantal muzikale pluspunten op. Zingen stimuleert de hersenen, luisteren naar muziek kan pijn bestrijden en ritme zet aan tot beweging.

 

Boek Eric Scherder-Singing in the brain

Kortom waar is dat feestje? Hier is dat feestje. Er mag gedanst en meegezongen worden. You all want this party started, right? Hey DJ! Give me a fat beat!

 

Vorig bericht
Volgend bericht

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *