Robert Zimmerman? Oh, Bob Dylan bedoel je! Stefani Germanotta? Dat is toch gewoon Lady Gaga? En Paul Van Haver? Beter bekend als Stromae…
Stuart Leslie Goddard, zegt dat je nog iets? Het is de echte naam van Adam Ant. Toevallig net als ik geboren op 3 november, maar dan 15 jaar eerder. Hij wordt dus binnenkort 70(!). Goddard noemde zich ‘Adam’ als referentie naar de allereerste man, en ‘Ant’ omdat dat de enige wezens zouden zijn die een nucleaire ramp kunnen overleven. Inspiratie is een raar fenomeen…
Nadat hij de eerste jaren van zijn muzikale carrière bas speelde in de band Bazooka Joe, werd hij eindjaren ’70 écht bekend als voorman van Adam & The Ants. Behalve van de muziek ook bekend van de dikke witte streep die horizontaal over zijn gezicht liep. Spoiler: daar was hij niet mee geboren. Hoe dan ook, dat avontuur leek al na één album te stranden. Hij vroeg Malcolm McLaren namelijk zijn manager te worden, maar in plaats daarvan kaapte die de oorspronkelijke ‘Ants’ bij Adam weg en vormde met die muzikanten de band Bow Wow Wow. Adam rekruteerde snel een nieuwe (b)and om zich heen en nam met hen een tweede album op. Zijn wraak was zoet (mierzoet, zou ik haast zeggen), want daarmee scoorden ze hun eerste #1-plaat. Na nog een derde groepsalbum, waarop zelfs twee Britse #1-singles stonden, ging hij in 1982 als soloartiest verder.
Na een succesvolle start met de single Goody Two Shoes volgde een mindere periode, waarin Ant zich meer op acteren ging toeleggen. Zijn vierde soloalbum Manners And Physique, uit 1990, was geproduceerd door André Cymone. Het had dan ook een Minneapolis sound (zeg maar een Prince-sausje), maar het label vond dat niet zo (Prince) charming. Hij werd gedropt en moest naar een ander muzikaal onderkomen op zoek. Bij die nieuwe thuisbasis verscheen in 1995 de CD Wonderful. Een album dat veel akoestischer klonk dan zijn eerdere werk. Althans, de akoestische gitaren waren op die plaat even prominent aanwezig als de elektrische, waardoor een volwassener geluid ontstond. Prachtig opgenomen ook, in de legendarische Abbey Road-studio’s. Ik weet nog dat het titelstuk me serieus ontroerde toen ik het voor het eerst hoorde. Kippenvel, alles. Het werd een bescheiden hit in Engeland én Amerika, waar het de derde Top 40-hit uit zijn carrière werd. Volstrekt ondergewaardeerd in Nederland, overigens.
Het schijnt dat Ant al in 2014 een vijfde soloalbum heeft opgenomen, maar dat ligt sindsdien op de plank, Het zou me dus verbazen als we het ooit nog gaan horen. Maar gelukkig is er nog die inmiddels bijna 30 jaar oude single (auw!), die zijn titel volledig eer aandoet: Wonderful…
